Wielofunkcyjna przestrzeń dzienna. Jak praktycznie połączyć strefę wypoczynku, jadalnię i kącik do pracy

Otwarty plan mieszkania to standard w nowoczesnym budownictwie wielorodzinnym oraz w projektach domów jednorodzinnych. Połączenie kilku funkcji w jednym, przestronnym pomieszczeniu stwarza ogromne możliwości aranżacyjne, ale jednocześnie wymaga bardzo przemyślanego podejścia do kwestii układu przestrzennego. Pokój dzienny przestał być wyłącznie miejscem przeznaczonym do oglądania telewizji. Zmiany w sposobie funkcjonowania gospodarstw domowych sprawiły, że to samo wnętrze rano służy za biuro, po południu staje się jadalnią, a wieczorem zamienia się w domowe kino lub czytelnię.

Brak fizycznych ścian działowych zmusza do szukania alternatywnych sposobów na wytyczenie granic między poszczególnymi aktywnościami. Wykorzystanie odpowiednich elementów wyposażenia pozwala na stworzenie niewidzialnych barier, które wprowadzają ład i harmonię. Prawidłowo zaprojektowane wnętrze pozwala na swobodne przemieszczanie się między kuchnią a kanapą, nie powodując przy tym wrażenia przytłoczenia nadmiarem przedmiotów. Osiągnięcie takiego efektu opiera się na zastosowaniu sprawdzonych zasad geometrii, zachowaniu właściwych proporcji oraz spójnej palecie kolorystycznej.

Wydzielanie stref użytkowych za pomocą odpowiedniego układu wyposażenia

Najprostszym i najbardziej naturalnym sposobem na uporządkowanie dużej przestrzeni jest umiejętne operowanie bryłami. Główny punkt relaksu buduje się zazwyczaj wokół dużego zestawu wypoczynkowego. Ustawienie kanapy tyłem do części jadalnianej lub kuchennej tworzy bardzo wyraźną, choć niską barierę wizualną. Wybierając odpowiednie meble do salonu, warto zwracać baczną uwagę na to, jak prezentują się one od strony pleców. W przypadku ustawienia na środku pokoju, tył sofy musi być wykończony tym samym, estetycznym materiałem obiciowym co jej front. Przysunięcie do tylnej ścianki kanapy niskiej, podłużnej konsoli dodatkowo łagodzi to przejście i daje miejsce na odłożenie książek lub wyeksponowanie roślin doniczkowych.

Kolejnym skutecznym narzędziem w rękach planującego przestrzeń jest wykorzystanie dywanów. Duży, miękki dywan ułożony pod stolikiem kawowym i przednimi nóżkami sofy działa jak wyspa. Automatycznie przypisuje stojące na nim elementy do jednej grupy funkcjonalnej. Zastosowanie innego rodzaju oświetlenia dla każdej ze stref potęguje ten efekt. Lampa wisząca nisko nad stołem jadalnianym tworzy intymny klimat podczas posiłków, podczas gdy kinkiety ścienne lub wysoka lampa podłogowa w rogu obok fotela zapraszają do wieczornego relaksu z lekturą. Różnicowanie źródeł światła pozwala na elastyczne zarządzanie nastrojem w pomieszczeniu w zależności od pory dnia.

Otwarte regały o lekkiej konstrukcji świetnie sprawdzają się w roli ażurowych ścianek działowych. Ustawione prostopadle do ściany oddzielają na przykład część wypoczynkową od małego przedpokoju. Brak pełnych pleców w takim regale sprawia, że naturalne światło słoneczne swobodnie penetruje całe wnętrze, a samo pomieszczenie nie traci na optycznej wielkości. Na półkach można naprzemiennie ustawiać zbiory książek, ceramikę oraz kosze do przechowywania drobnych przedmiotów, zachowując przyjemny dla oka balans między wypełnieniem a pustą przestrzenią.

Jadalnia w otwartej przestrzeni układu mieszkaniowego

Stół jadalniany stanowi naturalne serce życia rodzinnego. Jego lokalizacja w otwartym planie wymaga zachowania odpowiednich ciągów komunikacyjnych. Pomiędzy krawędzią blatu a ścianą lub innym większym meblem należy zostawić minimum osiemdziesiąt centymetrów wolnej przestrzeni. Taki dystans gwarantuje swobodne odsunięcie krzesła i wygodne wstawanie bez ryzyka uderzenia w sąsiadujące przedmioty. Kształt stołu silnie determinuje przepływ ruchu w jego okolicy. Modele okrągłe pozbawione są ostrych kantów, co czyni je niezwykle przyjaznymi w mniejszych pomieszczeniach i bezpiecznymi dla biegających dzieci. Zachęcają one do długich rozmów, kierując twarze wszystkich siedzących ku sobie.

Stoły prostokątne i kwadratowe lepiej wpisują się w architekturę długich, wąskich pomieszczeń. Można je w dowolnym momencie przysunąć krótszym bokiem do ściany, odzyskując cenny metraż na co dzień. Dopasowanie krzeseł do blatu to kwestia zachowania ergonomicznej luki, wynoszącej zazwyczaj około trzydziestu centymetrów od siedziska do dolnej krawędzi oskrzyni stołu. Planowanie takich przestrzeni ułatwiają miejsca o bogatych tradycjach rzemieślniczych i wystawienniczych. Przykładowo Centrum Meblowe Dobrodzień to punkt na mapie, gdzie można na żywo sprawdzić proporcje masywnego stołu względem delikatnych krzeseł tapicerowanych. Pozwala to uniknąć błędu polegającego na zakupie zbyt obszernych fotelików, które nie zmieszczą się obok siebie pod wybranym blatem.

Osobną kwestią pozostaje spójność materiałowa. Część jadalniana nie musi być idealnym odwzorowaniem kolorów użytych w strefie wypoczynkowej, ale powinna z nią płynnie korespondować. Jeśli w pokoju dominuje ciepły odcień dębu na podłodze i szafce telewizyjnej, wprowadzenie stołu z dokładnie tego samego gatunku drewna stworzy klamrę kompozycyjną. Wprowadzenie kontrastu za pomocą odmiennej barwy tapicerki na krzesłach ożywi tę część pokoju, zapobiegając wizualnej monotonii.

Kącik do pracy ukryty w przestrzeni przeznaczonej do relaksu

Przeniesienie obowiązków zawodowych do własnych czterech kątów wymusiło na wielu osobach znalezienie miejsca na biurko w salonie. Pogodzenie strefy pracy z miejscem odpoczynku stanowi ogromne wyzwanie, ponieważ sterty dokumentów i sprzęt biurowy skutecznie zaburzają domowy relaks. Podstawową zasadą jest wybór biurka, które swoim wyglądem nie przypomina typowego, ciężkiego sprzętu z korporacyjnego biurowca. Lekkie konsole na metalowych nóżkach, wyposażone w zaledwie dwie dyskretne szuflady pod blatem, wtapiają się w tło i po zamknięciu komputera wyglądają jak zwykły mebel ekspozycyjny.

Ciekawym powrotem do klasycznych wzorców są nowoczesne sekretarzyki. Zamykana klapa pozwala w dosłownie kilka sekund ukryć rozłożone notatki i laptopa, symbolicznie kończąc dzień pracy. Takie rozwiązanie sprzyja zachowaniu równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. Jeśli dysponujemy wnęką w ścianie, można zabudować ją półkami i dopasowanym blatem, tworząc spersonalizowaną przestrzeń pracy. Pomalowanie tej wnęki na ciemniejszy, głęboki kolor wizualnie oddzieli ją od reszty jasnego pokoju dziennego, tworząc specyficzną mikro-strefę sprzyjającą koncentracji.

Sprawdzone sposoby na utrzymanie porządku wizualnego

Wielofunkcyjność pomieszczenia niesie za sobą ogromne ryzyko szybkiego powstawania bałaganu. Aby zapobiec wizualnemu chaosowi, projektanci wnętrz zalecają stosowanie kilku bardzo praktycznych trików przechowywania. Pomagają one utrzymać otwartą przestrzeń w stanie pełnej użyteczności i wysokiej estetyki.

• Przewaga frontów zamkniętych nad otwartymi półkami pozwala ukryć różnokolorowe okładki, segregatory, kable i ładowarki. Gładkie drzwi szafek uspokajają całą kompozycję ścienną.
• Wybór wyposażenia dwufunkcyjnego oszczędza cenną przestrzeń. Tapicerowane pufy z otwieranym wiekiem dostarczają dodatkowego miejsca do siedzenia dla gości, ukrywając w swoim wnętrzu ciepłe koce lub zabawki.
• Systemy organizacji przewodów to absolutna konieczność przy łączeniu sprzętu rtv i stanowiska pracy. Zastosowanie kanałów maskujących wzdłuż listew przypodłogowych oraz specjalnych rynienek pod blatem biurka całkowicie eliminuje widok splątanych kabli, który psuje odbiór nawet najdroższego wnętrza.

Świadome podejście do podziału dużego pokoju opiera się na dokładnej analizie własnych nawyków. Ustalenie, która z funkcji jest używana najczęściej, pozwala na przydzielenie jej największego fragmentu przestrzeni. Poświęcenie czasu na przetestowanie ustawienia stołu, wypróbowanie głębokości sofy i wytyczenie wygodnych ścieżek komunikacyjnych procentuje przez kolejne lata. Rezultatem takich starań jest harmonijne, bezpieczne i niezwykle użyteczne wnętrze, w którym praca, posiłki i codzienny relaks przenikają się w sposób całkowicie bezkonfliktowy.

Art. Sponsorowany

Źródło grafiki: Materiał Reklamodawcy